محوطه سازی

محوطه سازی

ريشه ارتباط و علاقه انسان به گياه از سالهاي بسيار دور و شايد از دوران انسانهاي اوليه نشأت مي گيرد. در طول تاريخ استفاده از گياه مسير تكاملي و اشتقاق علمي گسترده ای داشته است.
امروزه مفهوم شهرها بدون وجود فضاي سبز موثر در اشکال گوناگون آن ديگر قابل تصور نيست. پيامدهاي توسعه شهري و پيچيدگي هاي معضلات زيست محيطي آنها، موجوديت فضاي سبز و گسترش آنرا براي هميشه اجتناب ناپذير کرده اند.
محوطه یک ساختمان به عنوان اولین فضایی که بازدید کننده در آن قدم می نهد از اهمیت بسزایی برخوردار است. ورودی ساختمان یعنی نقطه اشتراک بین داخل و خارج ساختمان، بخصوص اگر از بیرون در معرض دید باشد، لذا طراحی محوطه از اهمیت قابل توجهی برخوردار است و باید در طراحی و زیباسازی آن دقت و توجه کافی به خرج داد.

سبک های طراحی فضای سبز

سبک های طراحی فضای سبز

فضای سبز انگلیسی
دوران باغ سازي جديد اين سبك از سال ۱۵۱۹شروع شده ولي در طراحي هاي قديمي تلاش بر اين بوده كه تركيب رنگها و كاشت درختان و درختچه ها با نظم و رديفي و پشت سرهم ايجاد شود همچينين از تپه ماهور– بركه- درياچه مصنوعي به صورت طرح هاي كلاسيك استفاده شود در اين سبك پياده روها عريض ومقدار گل كاري ها كمتر بوده و ايجاد باغ و پارك كه خصوصيات دور نماي تابلو نقاشي را ميدهد بيشتر مورد پسند بود.
فضای سبز ایتالیایی
بطور كلي باغ هاي رومي از مجموعه درختان زيينتي و پوشش هاي گياهي مانند شمشاد مورد بوده و در اين باغ ها سنگ ريزه ها- انواع صدف ها براي تزيين بكار ميرود و به تدريج در طول تاريخ كاربرد مجسمه در باغ و اطراف پارك ها و قصرها مرسوم شد. سبك باغ سازي منحصر به قطعات بزرگ و نوعي تراس بندي بود اين سبك به تدريج به كشور هاي مانند فرانسه برده شد باغ ها با وسعت بسيار داراي تراس بندي – مجسمه - درختان - درختچه هاي دايمي وگل كاري هاي حاشيه اي در فضاي باز مرسوم شد.
فضای سبز فرانسوی
باغ سازي در فرانسه استيل جديدي نيست و همان است كه از قرون رنسانس باقي مانده است و باغها بسيار ساده و بصورت ابتدائي بوده و تركيب درختان متنوع تر گرديده است در اين طراحي ها از ايوانها- نرده ها و پله ها – حوض- مجسمه استفاده شده و درختان از سبك منظم و مرتبي برخوردار هستند در اين سبك ديوارهاي سبز، ضخيم، راه روها بصورت سرپوششهاي سبز و طويل و نرده هاي چوبي كناري مرسوم بوده گلكاري ها معمولاً بشكل باغچه هاي مربع، مستطيل، لوزي و كم و بيش با اشكال هندسي و اندازه هاي بزرگ مي باشد در اين سبك موضوع محورسازي به نحوي كه ساختمان محور مي شود تطبيق داده شده است.
فضای سبز شرقی
آثار موجود در باغ هاي كهن شرقي نمايانگر آن است كه شرق مهد تمدن و هنر بوده است بطور كلي وجود سبك و فرم هاي خاص در هنر نقاشي و باغ سازي خود نمايانگر فرهنگ اصيل اين سرزمين است باغ هاي مصريان و پارسيان خصوصاًٌ قبل از ميلاد مسيح خود بزرگترين منبع هنر باغ سازي مي باشد. كهن ترين باغسازي را ميتوان در مصر قديم و سرزمين پارسيان جستجو كرد. سيستم باغ سازي در مصر قديم بر پايه ي باغ سازي كشاورزي بوده مانند (باغ هاي معروف زيتون) و در سرزمين پارسيان مانند باغ هاي (هفتگانه بابل) گفته شده اين باغ ها پنج طبقه بوده و به فاصله پنجاه متر بر روي هم قرار داشته است. اين سبك بر اصول محور سازي است و در تنظيم آن، محور اصلي از درب ورودي باغ شروع شده به حياط كوچك و حياط بزرگ ارتباط داشته است و در اين باغ ها آلاچيق و نهرهاي آب وجود داشته است باغ در مشرق زمين بر دو اصول باغ سازي (محور و سايه ) بوده است شايد به علت خشكي هوا و نياز به سايه بوده است.
فضای سبزژاپنی
سبك باغ سازي در خاور دور (چين و ژاپن) بر مبنا و اصول خاصي قرارگرفته و قدمت تاريخي آن هزار سال قبل از ميلاد مسيح مي رسد. در خاور دور پس از ظهور بودا آشنايي هنرمندان با عقايد فلسفي به طبيعت نزديكتر شد و نمايانگر طراحي هاي تقليدي از طبيعت گرديد. بطور كلي باغ ها با مقياس هاي كوچكي از فرم هاي طبيعت شكل گرفته است بر اساس طبيعت گرايش سمبليك گياهان و خصوصيات طبيعي محيط زيست موجب پيدايش سبك طرح هاي خاصي بنام باغ ژاپني شده است. باغ هاي اوليه در ژاپن بسيار ساده و از مجموعه آبگيرها، جزيره ها و نهرها تشكيل شده بود و گياهان در باغ هاي ژاپني اهميت خاصي دارند و سعي شده بزرگي طبيعت بر مقياس كوچكي نشان داده شود داشتن طبيعت آزاد با مقياس كوچك هنر بن ساي را در خاور دور (چين و ژاپن) خلق كرد. در باغ هاي ژاپني سنگ نقش عمده اي بازي مي كند به طور كلي ژاپني ها هر سنگي را در ايجاد باغ بكار مي برند. شايد بنظر آنها سنگ ها ابدي و سمبليك هستند در طرح هاي ژاپني سه عنصر (سنگ، آب، گياه) بيشترين نقش را بازي مي كند.
parallax background

اصول طراحی کاشت

برای کاشت گیاهان از متد های مختلفی می توان تبعیت کرد . طراح محیط از یک سو باید باخصوصیات اقلیمی و محیط زیستی منطقه از قبیل خاک و هیدرولژی و دما و بارش آشنا باشد و از سوی دیگر با خصوصیات فیزیولژیکی گیاهان مختلف تا بتواند بهترین گیاهان مناسب آن منطقه را بیابد .

از سوی دیگر طراح کاشت باید با بکار بردن اصول زیبایی شناسی و قواعد فرم و بافت ورنگ ترکیب مناسبی ایجاد نماید که علاوه بر گیاهشناسی صحیح زیبا و دلپذیر باشد.

از دیگر اصولی که می توان بطور گذرا به آنان اشاره کرد:

– طراحی معابر و ایجاد سادگی و زیبایی و کارایی در محل های عبور

– بکار گیری درختچه هایی که جاذب حشرات نیستند در کنار پنجره ها

– تنظیم طرح کاشت با توجه به دید کاربر از سمت پنجره ها ، درب ورود و یا از جانب خیابان

– بهره گیری از خزاندارها به عنوان پس زمینه

– بزرگنمایی ساختمانهای کوچک در پارکها

– عدم تداخل محیط موثر درختان با یکدیگر

– بهره گیری از خطوط شاخه های درختان

– توجه به منظره چهار فصل محوطه

– تغییر گیاهان پوششی در مناطق مختلف محوطه برای تعریف فضاها